ئه‌حمه‌و قه‌لگێ!!!

كا ئه‌حمه‌و هه‌وه‌ڵێ ناوی "ئه‌حه‌مه‌و قه‌لگێ" نه‌بوو. تاریك و روونی به‌یانی بوو. پاسبه‌خش رووی كرده‌ كا ئه‌حمه‌و و گوتی: كاكه‌ ماندوو نه‌بی، له‌شت ساخ بێ، ئیتر ئه‌و دووچاره‌كه‌ منی ناوێ، من ئه‌چم ده‌نووم، تازه‌ خۆت زه‌حه‌متی هه‌ڵساندنی نیگابانی پۆستی رۆژم بۆ بكێشه‌!

كا ئه‌حمه‌و به‌ زار گوتی: زۆر باشه‌، به‌چاوان. به‌ڵان دڵ وتی: ملت بشكێنه‌ باشه‌!

وادیار بوو پاس به‌خش هه‌وساری خه‌یاڵه‌ هه‌میشه‌ییه‌كه‌ی كا ئه‌حمه‌وی پچڕاندبوو.

كا ئه‌حمه‌و قه‌ت شۆرت و شتی وا ناكاته‌ پای، گیرفانی چه‌پی هه‌موو پاتۆڵه‌كانیشی كونن.

پێش ئه‌وه‌ی پاسبه‌خش(چاوه‌دێری نیگابانه‌كان) بێت، كا ئه‌حمه‌و بیری له‌ قسه‌یه‌ك ده‌كرده‌وه‌، كه‌ پێم وابێ دوێنێ یان پێرێ بوو.. یه‌كێك له‌ كوڕه‌كان بۆی گێڕابۆوه‌، كه‌: له‌ هه‌ندێك شوێن گه‌لی ئه‌و وڵاته‌ حیزه‌ی، كه‌ قه‌رار بوو له‌سه‌ر ئه‌وه‌ی ناوه‌كه‌ی ژنانه‌یه‌، نێوێكی دیكه‌ی لێ بنێن، پیاوه‌كانی ئه‌و شوێن گه‌له‌ كاتێك ده‌یانهه‌وێ بچن بۆ سه‌فه‌ر، تا كاتێك ده‌گه‌ڕێنه‌وه‌ قوزی ژنه‌كانیان به‌ده‌رزی و دروومان(ده‌رزی و مه‌كاره‌) ده‌دوورنه‌وه‌.

كا ئه‌حمه‌و كه‌، به‌حومراتی بابیشی قه‌ت شتی ئاوا سه‌یری نه‌بیستبوو، له‌وه‌تی ئه‌و قسه‌یه‌ی بیستووه‌ وه‌ك كه‌ڕ و ڵاڵی لێ هاتووه‌، دایم و ده‌رهه‌می خوڵایه‌ له‌ خۆی دایه‌. ئه‌وه‌نده‌ وڕ و كاس بووه‌، هه‌رده‌ڵێی به‌ گۆپاڵ له‌ سه‌ریت راكێشاوه‌.

كا ئه‌حمه‌و زوو زوو ئه‌و قسه‌یه‌ دێنێته‌ پێش چاوی خۆی و ده‌ست ده‌كا به‌ بیر كردنه‌وه‌ و به‌ ورته‌ ورت، له‌به‌ر خۆیه‌وه‌ ده‌ڵێ: یانی تا كابرا بۆخۆی نه‌یه‌ته‌وه‌ و دروومانه‌كه‌ به‌ ده‌ستی خۆی نه‌كاته‌وه‌، كه‌س بۆی نییه‌ ته‌قه‌ڵه‌كان بكاته‌وه‌؟! ئه‌وه‌ وامان دانا ئه‌و قسه‌یه‌ راسته‌، باشه‌ ئاخر ئه‌و ژنه‌ بێچارانه‌ چۆن میز ده‌كه‌ن؟! چۆن خۆیان خاوێن ده‌كه‌نه‌وه‌؟! كاتێك قوزیان ده‌دوورنه‌وه‌ ئازاریان پێ ناگا؟! به‌ مێرده‌كانیان ناڵێن: ئه‌خه‌ پشمل پان بۆ واده‌كه‌ی؟!

ئه‌وه‌هاتوو ئه‌و گه‌واده‌ له‌ سه‌فه‌ر نه‌گه‌ڕایه‌وه‌ و له‌ رێگادا له‌ گوو كه‌وت و خنكا! جا له‌و قه‌راره‌ بێ، ده‌بێ ئه‌و ژنه‌ هه‌ش به‌سه‌رانه‌ تا ئاخری حومریان ئه‌و ته‌قه‌ڵانه‌یان به‌ قوزیه‌وه‌ بمێنێ! ئاخر چۆن شتی وا ده‌بێ؟! باشه‌ گه‌ماڵباوكگه‌ل له‌چی ده‌ترسن؟! له‌وه‌ ده‌ترسن ژنه‌كانتان لێ بگێن؟! ئه‌وه‌ قوزیشتان دوورینه‌وه‌، ئه‌ی قوونیان چی لێ ده‌كه‌ن؟! خۆ ئیشه‌ڵڵا كونی گووشیان لێ نادوورنه‌وه‌؟!

پاسبه‌خش نزیك بۆوه‌، وتی: ماندوو نه‌بی كا ئه‌حمه‌و! ((كا ئه‌حمه‌و له‌ دڵی خۆیدا كوتی: ها..ی له‌ ده‌لینگی ده‌رپێی نه‌نه‌ت بم، ئه‌وه‌ وه‌خته‌ موزاحیم ده‌بی؟! ))

ــ سه‌رچاو، بۆخۆت به‌خێر بێیت!

ــ((به‌ پێكه‌نینه‌وه‌)) ئه‌رێ هه‌واڵه‌كه‌ت بیستووه‌؟!

ــ ئا.. بیستوومه‌! كام هه‌واڵ ده‌ڵێی؟! (( له‌ دڵی خۆیا: هه‌واڵی قوزی خاڵۆژنت؟!))

ــ كوڕه‌ هه‌واڵی كوڕه‌كه‌ی جانی، ئه‌ویان ده‌ڵێم، نه‌تبیستبوو؟! ده‌ڵێن: كوڕه‌كه‌ی جانی وه‌سه‌ر توڵه‌سه‌گێك په‌ڕیووه‌! توڵه‌ ره‌ش به‌ڵه‌كه‌كه‌ی به‌ر په‌لی سه‌رێت له‌بیر نییه‌؟! ده‌ڵێن: له‌و توڵه‌ به‌سته‌زمانه‌ی ناوه‌ و كێری شكاوه‌!

ــ كوڕه‌ شتی وام پێ نه‌ڵێی!!! (( له‌ دڵی خۆیدا: خۆزگه‌ له‌سه‌ر تۆیان گرتبایه‌!))

ــ كوڕه‌ به‌یچۆن ئه‌حمه‌و گیان، ده‌ڵێن: رێبه‌رایه‌تیی كۆبوونه‌وه‌یه‌كی پڕ گفتوو گۆ و چڕ و پڕی له‌سه‌ر ئه‌و مه‌سه‌له‌یه‌ گرتووه‌ و له‌ ئه‌نجامدا بڕیاریان داوه‌ كه‌ ئه‌و جاشكه‌كه‌ره‌ بنێرن بۆ به‌غدا به‌شكم وه‌ك هه‌وڵێی لێ بكه‌نه‌وه‌!

ــ وه‌ڵڵا نه‌قڵێكی خۆشه‌، خۆزگه‌م به‌ حه‌یای خۆمان! نه‌قڵی كه‌ر گایینه‌كه‌ی رۆسته‌م و كێر له‌ ده‌م نانه‌كه‌ی ئه‌و هه‌تیوه‌ سه‌رشێته‌ و جی و چیمان كه‌م بوو، نۆبه‌ی ئه‌م به‌زمه‌مانه‌!!!

((ئه‌وه‌ ده‌ڵێن: نیگابانێك خه‌وی زۆر قورس ده‌بێ، نیگابانه‌كه‌ی دیكه‌ ده‌چێ هه‌ڵیستێنێت و بینێرێته‌ سه‌ر پۆست، هه‌رچی هه‌رای لێ ده‌كات هه‌ڵناستێ، ئه‌ویش له‌ داخان بووه‌ یان بۆ قه‌شمه‌ری، دۆخینه‌كه‌ی ده‌كاته‌وه‌ و كێری ده‌خانه‌ نێو ده‌می كابرای خه‌وتووه‌وه‌. ئه‌ویش هه‌ركه‌ خه‌به‌ری ده‌بێته‌وه‌ و كێره‌كه‌ له‌ ده‌می دا ده‌بینێ، له‌ بنه‌و پاڵه‌وه‌ ده‌ست بۆ چه‌كه‌كه‌ی راده‌كێشێ و ده‌یخانه‌ سه‌ر ره‌گبار و یه‌ك خه‌شابی ته‌واو به‌ نێو په‌له‌كه‌دا خاڵی ده‌كات! نازانم بڵێم موعجیزه‌ بووه‌ یان شانس، به‌هه‌ر حاڵ خواو راستان هیچیان فیشه‌كیان به‌ر ناكه‌وێ و به‌ كوندێك میزه‌وه‌ ده‌رده‌په‌ڕنه‌ ده‌رێ.))

پاس به‌خش خه‌ریكه‌ پێ ده‌كه‌نێ و كا ئه‌حمه‌ویش له‌ داخانی خه‌ریكه‌ فججه‌ بكات! كا ئه‌حمه‌و بۆخچه‌ی نه‌كراوه‌یه‌، زۆر جار بۆ پێكه‌نین به‌ كوڕه‌كان ده‌ڵێ: قه‌تم قوز نه‌دیتووه‌، بێت و بۆ یه‌كه‌م جار بیبینم له‌وانه‌یه‌ له‌ خۆشیان دڵم بتۆقێ و به‌ده‌رده‌كه‌ی كه‌ره‌ نێوه‌ سه‌ڕه‌كه‌ی به‌هارێ بچیم و بۆ هه‌میشه‌ له‌ په‌ڕین بكه‌وم!

((وه‌ك ده‌ڵێن: دووسێ ساڵ له‌وه‌ پێش "رۆسته‌م كه‌ڵه‌ شێر"ێك هه‌بووه‌، شه‌وێكی ده‌چێ بۆ كه‌ر گایین، شوێنه‌كه‌ زۆر تاریك ده‌بێ، هه‌ر بۆیه‌ رۆسته‌م به‌ناچاری چراقه‌وه‌یه‌كیش له‌گه‌ڵ خۆی ده‌بات، دوای ئه‌وه‌ی كه‌ره‌كه‌ ده‌دۆزێته‌وه‌ و له‌ گایینی وه‌ره‌ز ده‌بێ، چراقه‌وه‌كه‌ هه‌ڵده‌كات و ده‌یخاته‌ قوونی كه‌ره‌كه‌وه‌ و روو به‌ خۆی رایده‌گرێ، بۆ ئه‌وه‌ی له‌به‌ر رووناكیایی چراقه‌وه‌ی قوونی كه‌ره‌كه‌ جله‌كانی جوانتر ببینێ و له‌به‌ریان بكاته‌وه‌!

ده‌ی سه‌رتان ناهێشێنم، كوڕه‌كان به‌م به‌زمه‌ ده‌زانن و له‌ پڕ له‌ رۆسته‌م په‌یدا ده‌بن و تێی ده‌قوولێنن. كه‌ره‌كه‌ ده‌سڵه‌مێته‌وه‌ و ده‌رده‌په‌ڕێ و رۆسته‌میش له‌ ترسانه‌ به‌قوونی رووتی جاوه‌ره‌ تێی قووچێنه‌! رۆسته‌م به‌ لایك دا و كه‌ره‌ی چراقه‌وه‌ له‌قوونیش به‌لایه‌كی دیكه‌ دا! ئه‌و كوڕانه‌ی له‌ رۆسته‌م و كه‌ره‌كه‌یان قوولاندبوو، ده‌گێڕنه‌وه‌ كه‌ره‌كه‌ رووی له‌ هه‌ر لایه‌ك ده‌كرد، ده‌شتێكی پان و به‌رینی پشته‌سه‌ری خۆی رووناك ده‌كرده‌وه‌ و هه‌ر جاره‌و لایه‌ك له‌و دۆڵه‌ هه‌ڵده‌بوو و ده‌كووژایه‌وه‌! ))

پاسبه‌خش رۆیشت بخه‌وێ، كا ئه‌حمه‌ویش هه‌رچی كردی نه‌یتوانی بچێته‌وه‌ سه‌ر خه‌یاڵه‌كه‌ی پێشووی.

ئه‌م به‌سه‌رهاتی كه‌ر گایین و كێر له‌ ده‌منانی نیگابان و قوز دوورینه‌وه‌یه‌ش، له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ی به‌سه‌رهات گه‌لێكی كاره‌ساتاوین و پیاو وا لێ ده‌كه‌ن له‌جیاتی ئه‌وه‌ی كێری هه‌ستێ، بچێ خۆی بخه‌سێنێ، به‌ڵام نازانم بۆ له‌سه‌ر ئه‌حمه‌و ره‌نگدانه‌وه‌ی پێچه‌وانه‌ی بوو و ده‌ماره‌كانی هه‌وه‌سی لێ وه‌جووڵه‌ جووڵ خست؟!

ئه‌حمه‌وه‌ ده‌ستی به‌ گیرفانی دا برده‌ نێو گه‌ڵی و چه‌كه‌كه‌ی له‌سه‌ر كۆشی دانا و پاڵی به‌ تاشه‌ به‌ردێكه‌وه‌ دا. بڕێكی ده‌ست له‌ گیانی وه‌ردا، دوو ئه‌وه‌نده‌ی دیكه‌ ده‌ماره‌كانی هه‌وسی گڕیان گرت. چاوه‌كانی قووچاند و هێنان و بردنی ده‌سته‌كانی توندتر كرد، زاری وشك وشك ببوو، به‌زۆری بڕێكی دیكه‌ی تف له‌ زاری ده‌رهێنا و له‌سه‌ر به‌ری ده‌ستی رۆكرد، به‌ گیرفانه‌ دڕاوه‌كه‌ی دا ده‌ستی خسته‌وه‌ ناو گه‌ڵی.

كێ بێنێته‌ به‌رچاوی؟! یادی به‌خێر یه‌كم جار كه‌ حه‌زی كردبوو قوزی كچێكی هاوته‌مه‌نی خۆی ببینێ، به‌ سه‌عاده‌تی گوتبوو: ئاده‌ی سه‌حاده‌ت وه‌ر پێشێ! ئه‌وه‌ بۆ زیبی شه‌ڕواڵه‌كه‌ت كراوه‌ته‌وه‌؟! راوه‌سته‌ با بۆت هه‌ڵكێشمه‌وه‌، راوه‌سته‌!

سه‌عاده‌تیش نه‌یزانی بوو چی بڵێ، هه‌ر بۆیه‌ له‌شه‌رمان چاوه‌كانی قووچاند و زیپه‌كه‌ی دا بوو به‌ده‌ستییه‌وه‌، ئه‌حمه‌ویش زیبه‌ نیوه‌ كراوه‌كه‌ی به‌ ته‌واوی هێنابووه‌ خوارێ و پڕ به‌ دڵی خۆی چاوی له‌ قوزی سه‌عاده‌ت كردبوو و زیپه‌كه‌ی بۆ هه‌ڵكێشابۆوه‌.

هه‌میشه‌ وا بووه‌، كاتێك ده‌ستی به‌ كیرفانی دا ده‌برده‌ ژوورێ، له‌ سه‌عاده‌ته‌وه‌ ده‌ستی پێ ده‌كرد و به‌ خات خه‌جیجی جیرانیانه‌وه‌ كۆتایی پێ ده‌هێنا!

له‌ گه‌رمه‌ی خه‌یاڵی خۆی و خات خه‌جیجی جیرایناندا بوو، كه‌ كوتووپڕ گوێی له‌ خرته‌ خرتێك بوو، به‌ حه‌په‌ساوی و په‌شۆكاوییه‌وه‌ چاوه‌كانی هه‌ڵێنا، ره‌شاییه‌كی كورته‌ باڵا له‌به‌ر ده‌می راوه‌ستابوو، ملی هه‌ڵێنابوو و وه‌ك زمان زان چاوی لێ ده‌كرد، له‌ حه‌یبه‌تانه‌ هه‌ركه‌ جووت پێ راسته‌وه‌ بوو، شه‌پێكی بێ بیركردنه‌وه‌ی به‌ره‌و ره‌شاییه‌كه‌ هه‌ڵێناوه‌، ده‌ستی چه‌پی هه‌روا له‌ نێو گه‌ڵی دابوو، ره‌شاییه‌كه‌ له‌ په‌له‌ورێكی منداره‌وه‌بوو زیاتر له‌ هیچی تر نه‌ده‌چوو، پڕی به‌ قاچه‌كانی ره‌شاییه‌كه‌دا كرد و به‌هه‌ڵاتن به‌ره‌و مسته‌راح چوو، له‌به‌ر خۆیه‌وه‌وه‌ ده‌یگوت: راوه‌سته‌ با كاره‌كه‌م ته‌واو بێ دوایی ده‌چم له‌ جێیه‌ك ده‌یشارمه‌وه‌ و ده‌ینێژم!

خۆی به‌ مسته‌راحه‌كه‌ داكرد، چاه‌كانی قووچاند و ملی بۆ هه‌ڵێنا، به‌ ده‌ستێك له‌گه‌ڵ خۆی خه‌ریك بوو و به‌ده‌سته‌كه‌ی دیكه‌شی قاچی قه‌له‌ منداره‌وه‌ بووه‌كه‌ی گرتبوو!

نیگابانی پۆستی یه‌كه‌می رۆژ، هاتبوو خۆی خاڵی بكات و بچێته‌ سه‌ر پۆست، هه‌ركه‌ ته‌لیسی مسته‌ڕاحه‌كه‌ی لادا، ئه‌حمه‌و تازه‌ وه‌ ئاخ و ئۆف كه‌وتبوو، ئه‌حمه‌و ته‌واو بوو، نیگابان هه‌روا واقی وڕمابوو، دووسێ پریشكه‌ ئاوی خه‌ست كه‌وتبووه‌ سه‌ر تووك و په‌ڕ و باڵی پاشه‌ڵی قه‌له‌كه‌، ئه‌حمه‌و ورده‌ ورده‌ چاوه‌كانی هه‌ڵێنا، قه‌له‌كه‌ی له‌ده‌ست به‌ربۆوه‌ و وه‌ك له‌ به‌رقی بده‌ن له‌ جێگای خۆی وشك بوو! له‌وكاته‌وه‌ به‌حمه‌وی قوڕبه‌سه‌ر ده‌ڵێن: ئه‌حمه‌و قه‌لگێ.

 

داخه‌م بۆ ئه‌حمه‌وی سه‌ر به‌هه‌ش، قه‌لی نه‌گا و بردیانه‌ش!